Οικογένεια Τανιμανίδη, Ιβάν Σαββίδης , Μαρινάκης, Ορφανός,  Ζέρβας και η αγχόνη  στην Αμάσεια

Οικογένεια Τανιμανίδη, Ιβάν Σαββίδης , Μαρινάκης, Ορφανός, Ζέρβας και η αγχόνη στην Αμάσεια

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Οι επιστημονικές απόψεις μου για το ζήτημα της γενοκτονίας των Ποντίων είναι γνωστές και δε θα επανέλθω. Ένα δεδομένα το οποίο δεν μπορώ να παραγνωρίσω είναι η αναγνώρισή της από την Βουλή των Ελλήνων. Όσοι εμπλέκονται στο πολιτικό γίγνεσθαι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είναι υποχρεωμένοι να λάβουν αυτό το στοιχείο υπόψη τους. Η ελληνική πολιτεία έχει συνέχεια και οι πράξεις της αναιρούνται μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες. Ομιλώ για την πολιτική διάσταση του ζητήματος και  όχι για την επιστημονική.

Το θέμα μου ωστόσο σε αυτό το άρθρο είναι η πολιτική και κοινωνική διάσταση του ζητήματος και πιο ειδικά  η σχέση του με τις τωρινές δημοτικές εκλογές.  Όσοι γνωρίζουν την εξέλιξη της διεκδίκησης της αναγνώρισης των διωγμών στον Πόντο ως γενοκτονίας, γνωρίζουν ότι πρωτεργάτης τους υπήρξε το στέλεχος του πατριωτικού λεγόμενου ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Στο ερευνητικό πεδίο τον σημαντικότερο ρόλο διαδραμάτισε ο πανεπιστημιακός καθηγητής Κώστας Φωτιάδης, ο οποίος συγκέντρωσε σε μια σειρά τόμων όλα εκείνα τα τεκμήρια που χρειαζόταν για να πιστοποιηθούν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ως εγκλήματα γενοκτονίας. Αυτός ο  Κώστας Φωτιάδης, ο οποίος πλέον είναι ένα σημείο αναφοράς για όλο τον οργανωμένο ποντιακό χώρο, με γραπτή του δήλωση υποστήριξε ανοικτά την υποψηφιότητα για το δήμο Θεσσαλονίκης του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη. Η υποστήριξη αυτή εκδηλώθηκε σχεδόν αμέσως με την ανακήρυξη του τελευταίου ως υποψηφίου δημάρχου, αλλά ανακοινώθηκε δημοσίως πριν από λίγες ημέρες. Και έγινε, θα πρέπει να το τονίσω αυτό διότι τιμά τον Κώστα Φωτιάδη, παρά την γνωστή δική μου εμπλοκή στα δημοτικά πράγματα δίπλα στον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη. Όσοι γνωρίζουν τη σφοδρότητα των δημοσίων αντιπαραθέσεών μας αντιλαμβάνονται τι εννοώ και αισθάνομαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω αυτή την γενναιοδωρία και πολιτική ωριμότητά του. Ο πανεπιστημιακός μελετητής των γεγονότων στον Πόντο στην κρίσιμη περίοδο 1914-1923 γνωρίζει προφανώς το βάρος του ονόματος: ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης, παππούς του σημερινού υποψηφίου, σε νεότατη ηλικία ήταν από τους ελάχιστους που διασώθηκαν με βαριές ποινές φυλάκισης τον δι΄ αγχόνης θάνατο στις περίφημες δίκες της κεμαλικών Δικαστηρίων  Ανεξαρτησίας στην Αμάσεια. Σήμερα ο συνονόματος εγγονός του και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης εξαιτίας μιας κάποιας ηθικής και πολιτικής συστολής του,  ίδιο της σεμνότητας του χαρακτήρα του, αποφεύγει να εργαλειοποιήσει πολιτικά το γεγονός προς όφελός του και είναι εξαιρετικά φειδωλός στις αναφορές του σε σχέση με αυτήν την οικογενειακή ιστορία, που συνδέεται με την εθνική ιστορία μας. Ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης  ως όφειλε ήταν χθες στην μία από τις δύο  εκδηλώσεις για την επέτειο της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Στην επίσκεψή μας στην Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης την προηγούμενη εβδομάδα είχε διατυπώσει τη δυσαρέσκειά του για την διοργάνωση φέτος δύο ξεχωριστών εκδηλώσεων.

Στη φετινή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) στην πλατεία Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης παραβρέθηκε και ο υποψήφιος  Κωνσταντίνος Ζέρβας, ο οποίος δεν έχει ποντιακές καταβολές. Ο λόγος είναι απλός. Στον συνδυασμό του συμμετέχει ένα από τα «βαριά» και «προβληματικά» ονόματα του λεγόμενου οργανωμένου ποντιακού χώρου και ακούει στο όνομα Τανιμανίδου. Πρόκειται για την δημοτική σύμβουλο με το συνδυασμό του Γιάννη Μπουτάρη Στεφανία Τανιμανίδου, θυγατέρα του οδοντιάτρου και επί πολλές τετραετίες δημοτικού συμβούλου Γιώργου Τανιμανίδη, στα τελευταία του τον ενθυμούμαι σύμβουλο με τον συνδυασμό του Σπύρου Βούγια Αυτός είναι πάλι γιός του Παναγιώτη Τανιμανίδη, καθηγητή της Θεολογίας στη Μέση Εκπαίδευση, μακρόβιου προέδρου του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, με περγαμηνές από την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας. Αποκάλεσε τον αρχιδικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο σε μια ομιλία του που αφορούσε την ασφαλτόστρωση της οδού προς την Παναγία Σουμελά στο όρο Βέρμιο της Ημαθίας ως «οιακοστρόφο». Το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, για όσους γνωρίζουν τα πράγματα του οργανωμένου ποντιακού χώρου είναι ένα αγκάθι και αντικείμενων μεγάλων διαμαχών. Αυτό το Ίδρυμα μετά την πολυετή διοίκησή του από τον θεολόγο πατέρα, πέρασε στη «δικαιοδοσία» του οδοντιάτρου υιού, ενώ τώρα συμμετέχει στη διοίκησή του η εγγονή Στεφανία Τανιμανίδου.

Από την άλλη ο έτερος υιός του θεολόγου Παναγιώτη Τανιμανίδη, Στέφανος Τανιμανίδης, μέλος και αυτός του ΠΑΣΟΚ, «κληρονόμησε» από τον πατέρα τη διοίκηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) και τη διοίκησε με τέτοιο τρόπο ώστε να προκληθεί η μεγάλη διάσπαση του οργανωμένου ποντιακού χώρου και να δημιουργηθεί η δεύτερη ομοσπονδία, η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας (ΠΟΕ). Δε θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες και στα «ταυβίσματα» (= καβγάδες) αυτής της υπόθεσης, απλώς σημειώνω ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων στους χώρους του οργανωμένου ποντιακού ελληνισμού στην Θεσσαλονίκη, οι αντίπαλοι του Στέφανου Τανιμανίδη, κυκλοφορούσαν το φωτοαντίγραφο ενός πιστοποιητικού – έχω ένα αντίτυπο κάπου στο αρχείο μου – στο οποίο φαινόταν ότι ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας αιτούνταν συνταξιοδότηση για λόγους ψυχικής υγείας. Ο Στέφανος Τανιμανίδης υπάλληλος του δημόσιου Οργανισμού Ελληνικών Σιδηροδρόμων (ΟΣΕ) είναι συνταξιούχος από την ηλικία των 37 ετών και στον οργανωμένο ποντιακό χώρο της εποχής οι άσπονδοι φίλοι του χρησιμοποιούσαν τον χαρακτηρισμό «ο παλαλόν», ήτοι «ο παλαβός» για να προσδιορίσουν αυτό το κατόρθωμά του να συνταξιοδοτηθεί λόγω ψυχικών προβλημάτων. Αυτός ο Στέφανος Τανιμανίδης, διοίκησε την ΠΟΠΣ σε μια περίοδο μεγάλης κινητικότητας και εισροής χρημάτων στα ταμεία της, διότι πολλές θητείες του συνέπεσαν με την έλευση και την «τακτοποίηση» των παλινοστούντων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ένωση και η Ομοσπονδία αναβαθμίστηκε πολιτικά ακόμη περισσότερο, επειδή διέθετε πλέον και ένα νέο πελατειακό δίκτυο, το οποίο στην αρχή ήταν εύκολα χειραγωγίσιμο.  Εκτός από πρώιμος συνταξιούχος του ΟΣΕ, λόγω προβλημάτων υγείας και πρόεδρος της ΠΟΠΣ, ο συγκεκριμένος επεκτάθηκε στις επιχειρήσεις της εστίασης – εμπλέκεται σε ένα κατάστημα στην Βασ. Ηρακλείου στην καρδιά του κέντρου της Θεσσαλονίκης – και  εμφανίζεται ως «ιστορικός» της γενοκτονίας (στη φετινή επέτειο αθηναϊκή εφημερίδα είχε ένθετο ένα βιβλίο του για το θέμα), τέλος ο γιός του σταδιοδρομεί ως σταρ της τηλεόρασης. Αυτόν τον πρώιμο συνταξιούχο λόγω προβλημάτων υγείας διαδέχθηκε, μεταξύ άλλων, στην διοίκηση της ΠΟΠΣ η ηθοποιός Χριστίνα Σαχινίδου. Και το πρόσωπο αυτό είναι ο λόγος που εξηγείται και η παρουσία του Γιώργου Ορφανού στην εκδήλωση για την γενοκτονία της ΠΟΠΣ. Η συγκεκριμένη ηθοποιός συγκαταλέγεται στις πρώτες υποψηφιότητες του συνδυασμού του «δεξιού» Γιώργου Ορφανού, ενώ η ίδια προέρχεται από την ΠΟΠΣ που υπό την καθοδήγηση της οικογένειας Τανιμανίνδη, παππού και υιού, κινιόταν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. (Η οικογένεια είχε παλαιοβενιζελικές ρίζες και αυτό τη βοήθησε να ρίξει κάποια στιγμή στο ΠΑΣΟΚ νέες γέφυρες προς το όνομα Βενιζέλος).

Ο Γιώργος Ορφανός με τη σειρά του προβάλλεται εσκεμμένα ως επιλογή του Ιβάν Σαββίδη για τον δήμο Θεσσαλονίκης. Ένα ζήτημα είναι αν ο  Έλληνας ομογενής γνωρίζει πράγματι ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος είναι ο «δικός» του υποψήφιος.  Ανεξαρτήτως από την ψευδή είδηση περί στήριξης και υποστήριξης Σαββίδη στον Γιώργο Ορφανό υπάρχουν μερικά δεδομένα τα οποία συνδέουν τον τελευταίο, την Ομοσπονδία που διοικεί η υποψήφιά του κ. Σαχινίδου, την οικογένεια Τανιμανίδη και τον Ιβάν Σαββίδη και, μάλιστα, με άκρως αρνητικό τρόπο. Ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ έχει δεχθεί και δέχεται για λόγους που όλοι μέσες –άκρες έχουν διαβάσει-ακούσει  αλλεπάλληλες επιθέσεις από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη. Για να αντισταθμίσει ο πρόεδρος της πειραϊκής ομάδας το υποτιθέμενο κύρος και την επιρροή που έχει ο Ιβάν Σαββίδης στους ποντιακής καταγωγής πληθυσμούς «ανακοίνωσε» ότι και ο ίδιος έχει ποντιακή ρίζα από την πλευρά της μητέρας του και δη από το ένδοξο γένος των Υψηλάντηδων. Και δεν έμεινε μόνο εκεί, διοργάνωσε πέρυσι μεγάλη εκδήλωση για τους ποντιακούς συλλόγους και την ποντιακή νεολαία όλης της Ελλάδας, μεγάλη συνάντηση την οποία χρηματοδότησε εξ ολοκλήρου, επίσης και αυτό είναι συναφές με το θέμα μας χρηματοδότησε το γνωστό πλέον μνημείο για τη γενοκτονία των Ποντίων στον Πειραιά. Και εδώ κλείνει ένας ακόμη σχετικός κύκλος με το θέμα μας: το έργο φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης Παναγιώτης Τανιμανίδης.  Η αφηρημένη μορφή του έργου δυσανασχέτησε και δυσανασχετεί τους συντηρητικούς ανθρώπους των ποντιακών σωματείων. Ξεφεύγει από το σύνηθες ύφος των μνημείων για τη γενοκτονία και ξενίζει. Το ερώτημα είναι αν ήταν ο κ. Μαρινάκης τόσο τολμηρός στις καλλιτεχνικές προτιμήσεις του ή απλώς επιλέχθηκε μέσα από άλλους διαύλους  ως «συμμαχία» το  όνομα Τανιμανίδης. Η υποψήφια του κ. Ορφανού σχετίζεται με αυτόν τον τρόπο, χωρίς να γνωρίζουμε περισσότερα από το παρασκήνιο της ανάθεσης του έργου, με τις επιδιώξεις του Βαγγέλη Μαρινάκη κατά του Ιβάν Σαββίδη. [Για αυτά τα ζητήματα έχω γράψει παλαιότερα στο Διαδίκτυο κάποια άρθρα].

Ο Γιώργος Ορφανός και ο Κωνσταντίνος Ζέρβας ανακάλυψαν για τους παραπάνω λόγους τον φετινό εορτασμό της γενοκτονίας των Ποντίων. Ο καθηγητής Κώστας Φωτιάδης υποστηρικτής δημοσίως της υποψηφιότητας του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη επέλεξε να μην παραβρεθεί στις φετινές εκδηλώσεις. (Θα μπορούσα να δημοσιοποιήσω κάποια προσωπική φωτογραφία του καθηγητή με τον Ιβάν Σαββίδη για να αποδυναμώσω τον πλαστό ισχυρισμό του περιβάλλοντος του κ. Ορφανού περί υποστήριξης από τον ομογενή επιχειρηματία, αλλά εξακολουθώ να είμαι Πόντιος με.. δύο μάτια και το αποφεύγω).

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι υποψήφιος με τη ΔΚΘ «Υψίπολις» και υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη

Για μια καλύτερη ζωή στη Θεσσαλονίκη!

Για μια καλύτερη ζωή στη Θεσσαλονίκη!

Κέιμενο: Βασίλης Κισσάς
Για τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές της 26ης Μαΐου 2019 ακούσαμε, ακούμε και θα ακούσουμε ακόμη διάφορες απόψεις για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να γίνει στη Θεσσαλονίκη, όπως και τι έπρεπε και δεν έπρεπε να είχε γίνει στο παρελθόν. Άλλες προτάσεις κινούνται γύρω από θέματα που εμπίπτουν στις θεσμικές αρμοδιότητες του Δήμαρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου, ενώ άλλες επεκτείνονται και σε ευρύτερα ζητήματα της πολιτικής ζωής της χώρας και τους σχεδιασμούς που αγγίζουν λιγότερο ή περισσότερο τη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή της.
Υπάρχουν ορθολογικές φωνές που προτάσσουν την προτεραιοποίηση του ενδιαφέροντος και παρέμβασης με βάση τις πραγματικές ανάγκες των Δημοτών σε διάφορα επίπεδα, τις προοπτικές εξέλιξης του Δήμου και την δημιουργία συνθηκών υγιούς επιχειρηματικότητας και των αντίστοιχων θέσεων εργασίας, όπως και την αξιοποίηση της δυναμικής, του προσωπικού, των πόρων και του εξοπλισμού του Δήμου, μαζί με τις υποδομές που υπάρχουν και αυτές που μπορούν να δημιουργηθούν ή να διαμορφωθούν.

Η  Coca Cola, η Θεσσαλονίκη και οι διεφθαρμένες πρακτικές της

Η Coca Cola, η Θεσσαλονίκη και οι διεφθαρμένες πρακτικές της

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Το σύστημα Coca Cola είναι πηγή διαφθοράς. Όπου και αν κοιτάξει κανείς στον πλανήτη, θα έλθει αντιμέτωπος με τις διεφθαρμένες πρακτικές της αμερικανικής πολυεθνικής.

Προσφάτως από τη Γαλλία προέκυψε η είδηση ότι η αμερικανική πολυεθνική δαπάνησε οκτώ (8) εκατομμύρια ευρώ για να χειραγωγήσει επιστημονικές έρευνες αναφορικά με την σχέση παχυσαρκίας και κατανάλωσης Coca Cola. Η σχετική δημοσιογραφική έρευνα έγινε από την γαλλική εφημερίδα Le Monde”, τμήματα της οποίας δημοσίευσε η αθηναϊκή εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ. Σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα ένα κουτάκι Coca Cola εμπεριέχει επτά κύβους ζάχαρης, γεγονός που βοηθάει στην αύξηση της παχυσαρκίας. Οι χρηματοδοτήσεις της Coca Cola δεν αφορούσαν την έρευνα αυτή καθ΄ αυτή, αλλά δαπάνες επικοινωνιακού χαρακτήρα και καθαρές διαφημιστικές χορηγίες, σύμφωνα πάντοτε με τη γαλλική εφημερίδα. Δηλαδή τα χρήματα που δαπανήθηκαν δεν ήταν χρήματα που αφορούσαν την αυθεντική επιστημονική έρευνα. Η Coca Cola σύμφωνα με το περιοδικό Journal of Public Health (άρθρο στις 8 Μαΐου 2019) θέτει ρήτρες και καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα πρέπει να γίνει μια έρευνα, χειραγωγώντας έτσι τα αποτελέσματα της.

Όταν ξεκίνησε το Κίνημα «Ούτε γουλιά Coca Cola μέχρι να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο της Θεσσαλονίκης» και το «Μποϊκοτάζ» στα προϊόντα της πολυεθνικής κα άρχισε η ραγδαία πτώση των πωλήσεων της, η αμερικανική εταιρία παρήγγειλε έρευνα στις ΗΠΑ με την οποία όφειλε να τονιστεί η συμβολή της στο ΑΕΠ της Ελλάδας. Ο «ερευνητής», όπως παρέθεσα σε παλαιότερο άρθρο μου, ήταν άνθρωπος του περιβάλλοντος της αμερικανικής Coca Cola. Αυτή είναι μια πάγια τακτική. Παρόμοιου τύπου ήταν και οι χορηγίες για την ανακαίνιση των σχολείων της Θεσσαλονίκης (τις περισσότερες φορές πρόκειται για βίαιες επεμβάσεις στους χώρους με απρόοπτες επιπτώσεις στο σχολικό περιβάλλον, π.χ. με την αύξηση του μπετόν στις σχολικές αυλές).

Εκεί ωστόσο που η Coca Cola έδωσε και δίνει τα ρέστα της στην Θεσσαλονίκη είναι η δημοτική αρχή του κεντρικού δήμου της πόλης. Ένα από τα πιο μελανά σημεία της διοίκησης του Γιάννη Μπουτάρη είναι η αδιαφανής από κάθε άποψη σχέση με την αμερικανική πολυεθνική. Οι χορηγίες και τα προγράμματα αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια κατακόρυφα εξαιτίας των κινητοποιήσων των απεργών. Αναφέρθηκαν οι ανακαινίσεις των σχολείων, παλαιότερα οι χορηγίες πήγαιναν στα γυμναστήρια του δήμου και το τελευταίο φρούτο είναι το περίφημο zero waste στη χρήση πλαστικού στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η Coca Cola η πρώτη εταιρία παγκοσμίως στην ρύπανση του περιβάλλοντος με τα πλαστικά μπουκάλια της αποφάσισε να «μετατρέψει» την Θεσσαλονίκη σε πόλη με μηδενική ρύπανση από πλαστικό. Εδώ έχουμε στην κυριολεξία την ίδια πρακτική με εκείνη που αναφέρει η γαλλική εφημερίδα Le Monde σε σχέση με την επικοινωνιακή πολιτική της πολυεθνικής και τις χορηγίες της!

Στην υπόθεση του zero waste εμπλέκονται πλείστοι όσοι αντιδήμαρχοι και στελέχη της παράταξης του Γιάννη Μπουτάρη και ο ίδιος ο δήμαρχος, ο οποίος δε διστάζει να φωτογραφίζεται με τα στελέχη της αμερικανικής πολυεθνικής για να διαφημίσει το χορηγούμενο πρόγραμμα και την ίδια την Coca Cola. Τα στελέχη της αμερικανικής πολυεθνικής μετέτρεψαν τον δήμαρχο και τους αντιδημάρχους του σε ηθοποιούς των διαφημιστικών μηνυμάτων της εταιρίας τους (π.χ. το Λάζαρο Ζαχαριάδη και το Γιώργο Δημαρέλο). Επίσης να σημειώσω τη γελοία, αλλά δπαναηρή, χορηγία του χριστουγεννιάτικου διάκοσμου της πόλης πριν κάποια χρόνια με υπεύθυνο αντιδήμαρχο το σημερινό υποψήφιο δήμαρχο Πέτρο Λεκάκη. Στο παιχνίδι των χορηγιών εμπλέκονται σε μια πρώτη ανάγνωση των δεδομένων, ο αντιδήμαρχος καθαριότητας Λάζαρος Ζαχαριάδης, υποψήφιος πάλι δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του κ. Λεκάκη, ο Γιώργος Δημαρέλος, υποψήφιος με την παράταξη του Σπύρου Βούγια, επίσης από έγγραφα των διαδικασιών ψήφισης των προτάσεων της Coca Cola στο δημοτικό συμβούλιο είναι εύκολο να διαπιστωθεί ποια στήριζαν την πολιτική των χορηγιών της. Σταχυολογώ τα ονόματα κάποιων από αυτούς, Ανδρέας Κουράκης, τώρα υποψήφιος με τον Συνδυασμό του Σπύρου Βούγια, ο Γιώργος Δημαρέλος της ίδιας παράταξης, η Έλλη Χρυσίδου και η Μαρία Πασχαλίδου, σε νευραλγικά πόστα στη διοίκηση Μπουτάρη, τώρα υποψήφιες με τον συνδυασμό της Κατερίνας Νοτοπούλου,  ο Θανάσης Παππάς, υποψήφιος τώρα με τον συνδυασμό του Κωνσταντίνου Ζέρβα και ο Στέλιος Λιακόπουλος, τώρα υποψήφιος με τον συνδυασμό του Γιώργου Ορφανού κ.α. Αυτή η διασπορά των στελεχών της ομάδας Μπουτάρη οδηγεί σε ένα ερώτημα: γιατί όλοι αυτοί προσέτρεξαν σε ψηφοδέλτια με τα οποία υποτίθεται θα εξασφαλίσουν τη βέβαιη επανεκλογή τους και γιατί η τελευταία είναι ζήτημα «(πολιτικής) ζωής ή (πολιτικού) θανάτου»;

Η κατάσταση έχει οδηγηθεί στο μεταξύ σε ανοικτές πραξικοπηματικές παρεμβάσεις της Coca Cola στη διοίκηση του δήμου, η οποία τελεί υπό διάλυση. Πρόσφατο κρούσμα η ανάρτηση τεράστιου διαφημιστικού πανό στην πρόσοψη του δημαρχιακού μεγάρου της Θεσσαλονίκης που αναφέρεται στο πρόγραμμα zero waste της Coca Cola με το κόκκινο χρώμα της εταιρίας και όλα τα συναφή. Αυτό συνέβη πραξικοπηματικά χωρίς συνεδρίαση και απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Θεσσαλονίκης, εφόσον βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, με την ωμή παρέμβαση της αμερικανικής πολυεθνικής. Η τελευταία αναγκάστηκε να «αντιδράσει» και να δείξει πως ελέγχει απόλυτα το παιχνίδι στα δημοτικά της Θεσσαλονίκης μετά την καιροσκοπική διαμαρτυρία των υποψηφίων ενός συνδυασμού στο χώρο της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, όπου λειτουργεί το υποτιθέμενο μικρό εργαστήριο του zero waste και του ανακυκλούμενου πλαστικού. Οι καιροσκόποι εργατοπατέρες της τελευταίας στιγμής που παριστάνουν τους επαναστάτες οδήγησαν χωρίς να το θέλουν στην απογύμνωση της Coca Cola και του ελέγχου που ασκεί, λόγω του χρήματος που δαπανά σε χορηγίες κλπ., σε πολλά από τα στελέχη της διοίκησης Μπουτάρη και είναι τώρα και πάλι υποψήφιοι με διάφορους συνδυασμούς.

Προσωπικά δηλώνω ότι εάν με τιμήσει ο λαός της Θεσσαλονίκης και βρεθώ στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου μια από τις πρώτες μου ενέργειες θα είναι να ελεγχθούν όλες οι συναλλαγές όλων ανεξαιρέτως των αντιδημάρχων και προέδρων επιτροπών του δημοτικού συμβουλίου με την Coca Cola. Καθαρά λόγια και καθαρά χέρια… για να εξηγούμαστε…

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την ΔΚΘ «Υψίπολις» και υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη 

Μερικές προσωπικές παρατηρήσεις για τον πολιτικό Γρηγόρη Ζαρωτιάδη

Μερικές προσωπικές παρατηρήσεις για τον πολιτικό Γρηγόρη Ζαρωτιάδη

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Όσο πλησιάζουνε οι μέρες των εκλογών, τόσο περισσότεροι φίλοι ενδιαφέρονται να μάθουν πράγματα για τη Δημοτική Κίνηση Θεσσαλονίκης «Υψίπολις» και τον επικεφαλής της Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, Κοσμήτορα της σχολής  Πολιτικών και Οικονομικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πριν από λίγες μέρες φίλη με προέτρεψε να φιλοτεχνήσω ένα «πορτρέτο» του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη σε κάποιο άρθρο μου. Απορώ πως δεν είχε περάσει από το νου μου τόσο καιρό αυτή η ιδέα. Οι γυναίκες έχουν πολλούς και διαφορετικούς τρόπους να αναλύουν και να προσεγγίζουν την πραγματικότητα, για αυτό και θεωρώ ότι είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίες στην πολιτική, ειδικώς στην σημερινή κατάσταση που βρίσκεται η χώρα. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Η συγγραφή ωστόσο ενός άρθρου, όπου θα καταγράφονται τα χαρακτηριστικά ενός υποψηφίου δημάρχου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Από τη μια το γεγονός ότι συνεργάζομαι μαζί του και είμαι και εγώ υποψήφιος με τον συνδυασμό του δυσχεραίνει την αναγκαία αποστασιοποίηση που είναι απαραίτητη για πιο ασφαλείς κρίσεις. Οι τελευταίες θα εμπεριέχουν σε κάθε περίπτωση, ακουσίως πολλές φορές, έντονα υποκειμενικά στοιχεία. Από την άλλη και το γεγονός ότι ευρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, περίοδο δηλαδή «πολιτικής μάχης» και «κινήσεων τακτικής», απαγορεύει την οποιαδήποτε αναφορά σε τρωτά σημεία της προσωπικότητας του ηγέτη της κίνησης. Οπότε ο αναγνώστης/στρια θα πρέπει να έχουν ευθύς εξ αρχής κατά νου, ότι θα αναφερθώ στα προτερήματα του υποψήφιου δημάρχου και θα αποσιωπήσω τα ελαττώματά του ως πολιτικού.

Θεωρώ ότι ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης είναι μια ευκαιρία για την Θεσσαλονίκη και για τη χώρα. Μικρή ή μεγάλη θα φανεί στο μέλλον, αλλά πρόκειται για ευκαιρία που οι Θεσσαλονικείς, άνδρες και γυναίκες δεν πρέπει να αφήσουν να πάει χαμένη. Και ευτυχώς όπως διαπιστώνω ανταποκρίνονται θετικά. Η Θεσσαλονίκη δεν είναι μια τυχαία πόλη, προσωπικώς τη θεωρώ αυτή την ιστορική συγκυρία ως τη σημαντικότερη πόλη του ελληνισμού, και για αυτό δεν πρέπει να διοικηθεί από ανθρώπους περιορισμένων δυνατοτήτων, ικανοτήτων και μειωμένης πολιτικής και συναισθηματικής  ευφυΐας.

Ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης είναι ένας ευφυής άνθρωπος. Αλλά ευφυΐα διαθέτουν και πολλοί εγκληματίες και πολλοί διεφθαρμένοι πολιτικοί. Επίσης η εντιμότητα δεν μπορεί να θεωρείται προσόν, εφόσον θα έπρεπε να είναι η φυσιολογική προϋπόθεση για όποιον ασχολείται με τα κοινά – επιπλέον εντιμότητα διαθέτουν πλείστοι όσοι συμπολίτες. Αυτό το οποίο προσωπικά διακρίνω  στον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη είναι ότι είναι ένας έξυπνος άνθρωπος που ξέρει να «ακούει» και αυτό νομίζω ότι είναι το σημαντικότερο προσόν του: το σημαντικότερο προσόν ενός δημοκράτη πολιτικού. Είναι ένας άνθρωπος που ακούει τους συνομιλητές του και έχει το θάρρος να λέει «δεν το ξέρω», όταν δεν ξέρει κάτι και μάλιστα σε ανθρώπους που στέκονται με κάποιο δέος απέναντι σε έναν καθηγητή πανεπιστημίου και ας είναι νέος. Δεν θα έλεγα κάτι πρωτότυπο εάν ισχυριζόμουν ότι το προσόν αυτό σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την ιδιότητα του πανεπιστημιακού δασκάλου. Ένας καλός δάσκαλος θα πρέπει να αφουγκράζεται και να ακούει τους μαθητές του. Ωστόσο ένας καλός δάσκαλος δεν μπορεί να είναι πάντοτε και καλός πολιτικός. Τα χαρακτηριστικά του πολιτικού διαφέρουν από εκείνα του δασκάλου, παρά τον «παιδαγωγικό χαρακτήρα» που οφείλει να έχει το πράττειν των πολιτικών προσώπων.

Στα συγκριτικά πλεονεκτήματα του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη ως πολιτικού συγκαταλέγονται η αναλυτική ικανότητά του, χαρακτηριστικό και του επιστήμονα και του πολιτικού, η μνημειώδης ψυχραιμία και υπομονή του, η ευελιξία και η προσαρμοστικότητά του, η συνθετική ικανότητα στις κρίσεις του, οι παραγωγικές οραματικές εξάρσεις του που συνοδεύονται από έναν ισχυρό δημιουργικό ρεαλισμό. Αυτά ίσως και να είναι προσόντα για τον υποψήφιο δήμαρχο οποιουδήποτε δήμου της Ελλάδας. Αλλά μιλάμε για τον δήμο της Θεσσαλονίκης.

Θεωρώ ότι το πολιτικό πρόσωπο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης έρχεται «γάντι» αυτή την ιστορική συγκυρία στις ανάγκες και τις προοπτικές της Θεσσαλονίκης. Και αυτό διότι διαθέτει συγχρόνως την αίσθηση του πατριωτικού καθήκοντος με έναν ακομπλεξάριστο κοσμοπολιτισμό. Την στιγμή που οι αντίπαλοί του αναφέρουν στα βιογραφικά τους τις ξένες γλώσσες που ομιλούν ή πως πέρασαν κάποια Χριστούγεννα στη Νέα Υόρκη, ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης από ένα αίσθημα σοβαρότητας που τον διακατέχει είναι φειδωλός στις δημοσιοποιήσεις που αφορούν την προσωπική και επιστημονική του δραστηριότητα και επάρκεια. Αν παρακολουθήσει κανείς το βιογραφικό του δε θα ανακαλύψει μόνο έναν δραστήριο και καταξιωμένο επιστημονικά και πολιτικά νέο άνθρωπο, αλλά και έναν Θεσσαλονικιό της σύγχρονης παραγωγικής γενιάς με πλούσια εμπειρία από τον παγκοσμιοποιημένο χώρο  του πολιτικού ακτιβισμού, της εφαρμοσμένης οικονομίας, της οικονομικής επιστήμης. Πολλοί μιλούν για εξωστρέφεια της Θεσσαλονίκης και έχουν δίκιο να το κάνουν και εγώ έρχομαι να προσθέσω ότι ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης ανήκει σε εκείνη τη νέα γενιά πολιτιτευομένων που ενσαρκώνουν στην κυριολεξία αυτό το στοιχείο της «εξωστρέφειας». Είναι ο κατ΄ εξοχήν «εξωστρεφής» υποψήφιος δήμαρχος. Τα ίχνη των δραστηριοτήτων του, επιστημονικών και πολιτικών, μπορεί να τα ανακαλύψει κανείς στις «Βρυξέλλες», σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων, στην Αυστρία, την Γερμανία, την Πολωνία, στην Ρουμανία, στην Τουρκία, στο Ισραήλ, στην Ρωσία, στην Κίνα κ.α. Στο πρόσωπο του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη συμπυκνώνεται η ανάγκη της Θεσσαλονίκης για σταθερό «εξωστρεφή» προσανατολισμό και είναι ο καταλληλότερος να «παγιώσει» κάποιες θετικές πρωτοβουλίες που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν και μπορεί να το κάνει αυτό χωρίς κανένα ίχνος κόμπλεξ και χωρίς να λειτουργεί ως απομίμηση και «συνεχιστής» κάποιων άλλων. Και, τέλος, να εντείνει τα πράγματα προς την ακόμη μεγαλύτερη εύρυνση των οριζόντων της Θεσσαλονίκης.

Ένας υπερκομματικός ανεξάρτητος υποψήφιος με τα προσόντα του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη είναι ότι καλύτερο διαθέτει αυτή η στιγμή η Θεσσαλονίκη για να μπορέσει να βγει με αξιώσεις στο «μεϊντάνι»  του σύγχρονου κόσμου των υψηλών ταχυτήτων και των πολύπλοκων διεθνικών και οικονομικών σχέσεων.

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι υποψήφιος με τη ΔΚΘ «Υψίπολις»

και υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης το Γρηγόρη Ζαρωτιάδη

Ανοικτή επιστολή ενός κατοίκου της Πλατείας Αριστοτέλους για τους υποψηφίους δημάρχους της πόλης

Ανοικτή επιστολή ενός κατοίκου της Πλατείας Αριστοτέλους για τους υποψηφίους δημάρχους της πόλης

Αξιότιμε κύριε υποψήφιε Δήμαρχε, Αξιότιμη κυρία υποψήφια Δήμαρχε,

Θα επιθυμούσα να σας αναφέρω επιγραμματικά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η γειτονιά μου, η Πλατεία Αριστοτέλους, αλλά και γενικότερα το κέντρο της πόλης και ενόψει των δημοτικών εκλογών να μου απαντήσετε πώς σκοπεύετε να τα αντιμετωπίσετε. Η Πλατεία Αριστοτέλους παρουσιάζει μια εικόνα εγκατάλειψης που δεν συνάδει με τον επίσημο τίτλο του νεότερου μνημείου.

Σας υποβάλω επίσης και κάποιες προτάσεις για την επίλυση των προβλημάτων που παραθέτω και ελπίζω να μπορέσετε να δεσμευθείτε και ως προς αυτές.

Ηχορύπανση

  1. Ηχορύπανση και όχληση που προέρχεται από διάφορες εκδηλώσεις που γίνονται στο χώρο της πλατείας. Οι εκδηλώσεις είναι καλοδεχούμενες,  ωστόσο υπάρχουν δύο σοβαρά ζητήματα
  • Δεν υπάρχει όριο στην μέγιστη ένταση του ήχου κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.
  • Ο δοκιμαστικός έλεγχος των μικροφωνικών εγκαταστάσεων γίνεται κατά τις μεσημβρινές ώρες κοινής ησυχίας.
  • Μηχανολογικός θόρυβος σε 24ωρη βάση τόσο στην οδό Μητροπόλεως όσο και στο ακάλυπτο των οικοδομών από συστήματα κλιματισμού των καταστημάτων στην Πλατεία Αριστοτέλους
  • Ηχορύπανση κατά τις νυχτερινές ώρες από τα κέντρα διασκέδασης στην Μητροπόλεως και στην Πλατεία Αριστοτέλους
  • Ηχορύπανση από την απόρριψη των μπουκαλιών των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στου κάδους ανακύκλωσης για γυαλί κατά τις νυχτερινές ώρες
  • Ηχορύπανση από τα απορριμματοφόρα του Δήμου τις νυχτερινές ώρες

Περιβάλλον Χώρος

  • Δεν υπάρχει φροντίδα για το πράσινο στην Πλατεία Αριστοτέλους. Κατά καιρούς γίνεται φύτευση λουλουδιών και τοποθέτηση από τον Δήμο, τα οποία δεν φροντίζονται και πολύ γρήγορα μαραίνονται.
  • Πριν από χρόνια έγινε παραχώρηση μέρους του πρασίνου για την μεταφορά τραπεζοκαθισμάτων από τις καμάρες
  • Πολλά δένδρα στην Πλατεία Αριστοτέλους και στην Μητροπόλεως έχουν καταστραφεί και δεν έχουν αντικατασταθεί. Σε κάποια από τα δένδρα υπάρχει μόνιμος στολισμός με φώτα που τοποθετήθηκαν στη δεκαετία του ‘90
  • Αυθαίρετη στάθμευση δικύκλων στην οδό Μητροπόλεως εντός της Πλατείας αλλά και κάτω από τις καμάρες, έξω από τις εισόδους των πολυκατοικιών. Κίνηση δικύκλων στα πεζοδρόμια.
  • Αυθαίρετη τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων στην οδό Μητροπόλεως (όπου νομίζουμε πως υπάρχει απαγόρευση από το νόμο για όλη την οδό Μητροπόλεως)
  • Πριν από χρόνια, ο δήμος Θεσσαλονίκης παρενέβη στο φωτισμό της Πλατείας. Αντικατέστησε τις αρχικές λάμπες φθορισμού, οι οποίες φώτιζαν κάθετα στην πλατεία εδώ και δεκαετίες, με κεκλιμένους προβολείς. Ειδικότερα οι προβολείς που έχουν τοποθετηθεί στην πλευρά της πλατείας επί της παραλίας φωτίζουν με κατεύθυνση προς τις προσόψεις των κτιρίων με αποτέλεσμα η θέαση της θάλασσας από τα μπαλκόνια και των βεράντες των διαμερισμάτων στην Πλατεία Αριστοτέλους κατά τις νυχτερινές ώρες να καθίσταται αδύνατη.

Καθαριότητα

  1. Υπάρχει πρόβλημα υπερπληθυσμού περιστεριών λόγω του ανεξέλεγκτου ταΐσματος από μικροπωλητές τροφής, χωρίς καμία άδεια.
  2. Συχνή αφισοκόλληση γύρω από την Πλατεία
  3. Ανεπαρκής αριθμός κάδων απορριμμάτων, μονίμως υπερχειλισμένοι μπλε και πράσινοι κάδοι

Προτάσεις

Για την αντιμετώπιση της ηχορύπανσης

 Με γνώμονα το γεγονός ότι στην Πλατεία Αριστοτέλους διαμένουν πάνω από 60 οικογένειες, οι οποίες επιθυμούν και δικαιούνται μια ήσυχη καθημερινότητα προτείνουμε

  • Η παραχώρηση άδειας από τον Δήμο για τέλεση εκδήλωσης στην Πλατεία Αριστοτέλους (αλλά και οπουδήποτε), να προϋποθέτει την γραπτή δέσμευση του διοργανωτή για τον σεβασμό της κοινής ησυχίας και την θεσμοθέτηση ορίου μέγιστης έντασης ήχου. Θα πρέπει η δημοτική αστυνομία να πραγματοποιεί ελέγχους κατά την διεξαγωγή των εκδηλώσεων.
  • Για τα θέματα του μηχανολογικού θορύβου και την τήρηση των ωρών κοινής ησυχίας από τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος αρμόδιοι φορείς είναι το υπουργείο Περιβάλλοντος και η Αστυνομία. Ωστόσο ο Δήμος θα μπορούσε να επιτελέσει με δική του πρωτοβουλία έναν σημαντικό έργο.

Για την βελτίωση του περιβάλλοντα χώρου

  • Την ανάθεση σε έναν δημοτικό κηπουρό/επιστάτη την φροντίδα του πρασίνου σε καθημερινή βάση και με συγκεκριμένο ωράριο.
  • Διατήρηση της αρχικής συστοιχίας δενδρών με φύτευση νέων.
  • Δημιουργία περισσότερου χώρου για τα δίκυκλα και επιβολή προστίμων στους παραβάτες.
  • Αντικατάσταση του φωτισμού στην Πλατεία, ώστε να μην εμποδίζεται η θέαση της θάλασσας τις νυχτερινές ώρες.

Για την καθαριότητα

  • Απαγόρευση του ταΐσματος των περιστεριών
  • Συχνότερος έλεγχος των συνεργείων καθαριότητας του Δήμου και της Δημοτικής Αστυνομίας στην Πλατεία.

Επιπλέον:

Περισσότερη διαφάνεια

Ως δημότης της πόλης θα ήθελα να γνωρίζω ποια είναι τα έσοδα του δήμου από τα δημοτικά τέλη των κατοίκων της γειτονιάς μου καθώς και τα έσοδα από τα τραπεζοκαθίσματα ή την ενοικίαση τη Πλατείας Αριστοτέλους για εκδηλώσεις. Ομοίως ποιές είναι οι δαπάνες του δήμου για την Πλατεία Αριστοτέλους. Η ενημέρωση των δημοτών σε ετήσια βάση για την γειτονιά τους θα μπορούσε να γίνει για όλες τις γειτονίες της πόλης.

Αυθαίρετη στάθμευση τις Αργίες και τα Σαββατοκύριακα

Τις αργίες και τα Σαββατοκύριακα, τότε που θέλουμε να χαρούμε την πόλη μας, οποιοσδήποτε μπορεί να σταθμεύει οπουδήποτε επειδή δεν υπάρχει δημοτικός έλεγχος. Θα ήσασταν διατεθειμένος/η να εισάγετε περιπολίες των δημοτικών υπαλλήλων Σαββατοκύριακα και αργίες για διευθέτηση της στάθμευσης;

Με εκτίμηση

Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος

Πηγή: https://parallaximag.gr/parallax-view/anoichti-epistoli-katoikos-tis-plateias-aristotelous-pros-ypopsifious-dimarchous

Ψηφίζεις Βούγια, βγάζεις Ταχιάο και Σία

Ψηφίζεις Βούγια, βγάζεις Ταχιάο και Σία

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Όσοι προσπάθησαν και προσπαθούν να ερμηνεύσουν την «αποκοτιά» του πρώην υφυπουργού του ΠΑΣΟΚ Σπύρου Βούγια να εκτεθεί ενώπιον του εκλογικού σώματος της Θεσσαλονίκης διερωτώνται για τα κίνητρα αυτής της κίνησης. Ήταν και είναι η προσωπική ματαιοδοξία, ο εγωισμός και η πολιτική φιλαρέσκεια, η άγνοια κινδύνου, η αλαζονεία και η περιφρόνηση της μνήμης των ψηφοφόρων, ήταν ίσως όλα μαζί και λίγο από το κάθε τι αυτά που οδήγησαν τον 67χρονο επαγγελματία πολιτικό να διακινδυνεύσει την ελάχιστη θετική υστεροφημία του εκτιθέμενος στην  εκλογική αναμέτρηση για τις δημοτικές εκλογές;

Ακόμη και αυτή την ύστατη στιγμή ο κ. Βούγιας θα μπορούσε να κάνει πίσω και να ανοίξει το δρόμο για άλλες δυνάμεις, που μπορούν να διεκδικήσουν το δήμο Θεσσαλονίκης, αλλά δεν το κάνει. Γιατί;

Ο λόγος δεν είναι οι προγραμματικές θέσεις του που δεν καλύπτονται από τους συνδυασμούς άλλων υποψηφίων. Ο κ. Βούγιας και οι συνεργάτες του δεν έκρυψαν ποτέ ότι δεν χρειάζονται πρόγραμμα για να συμμετέχουν στις δημοτικές εκλογές. Στην ουσία δεν έχουν παρουσιάσει μέχρι τώρα κάποιο πρόγραμμα. Αυτό  που παρουσιάζουν ως πρόγραμμα είναι μια συρραφή διαφόρων θέσεων για κάποια ζητήματα της πόλης, χωρίς αρχή μέση και τέλος. Αυτό φάνηκε και στο debate που διοργάνωσε το Δημοτικό Συμβούλιο Νέων του δήμου Θεσσαλονίκης στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου. Ο εκπρόσωπος του Σπύρου Βούγια κ. Νυφούδης που συμμετείχε μόνο στο δεύτερο μέρος της συζήτησης δεν παρουσίασε τίποτε ιδιαίτερο και αναλώθηκε σε γενικολογίες σε σχέση με τα ερωτήματα που του ετέθησαν, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο συνδυασμός δε διαθέτει πρόγραμμα και ο ίδιος φαίνεται να αγνοεί τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος ο κ. Βούγιας δεν παρουσιάστηκε στην εκδήλωση των νέων της Θεσσαλονίκης, όπως δεν παρουσιάστηκαν κατά την πάγια τακτική τους οι κ.κ. Νίκος Ταχιάος, Γιώργος Ορφανός και Κωνσταντίνος Ζέρβας – οι τελευταίοι δεν έστειλαν καν εκπροσώπους τους!

 Οι γενικολογίες του κ. Νυφούδη είχαν ωστόσο ένα πολύ θετικό σημείο: αποκάλυψαν εμμέσως τις πολιτικές προθέσεις του κ. Βούγια και του στενού πυρήνα των επαγγελματιών πολιτικών του περιγύρου του. Εξηγούμαι: Για πρώτη φορά πλέχτηκε δημοσίως με τέτοιο τρόπο το εγκώμιο της θητείας του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, παρά το γεγονός ότι ο τέως δήμαρχος έχει καταδικαστεί από την ελληνική δικαιοσύνη και βαρύνεται με την ηθική και πολιτική ευθύνη για την απώλεια τεραστίων χρηματικών ποσών από τα ταμεία του δήμου Θεσσαλονίκης. Ο εκθειασμός του καταδικασμένου δεν ήταν καθόλου τυχαίος. Και ο ίδιος ο κ. Βούγιας αποφεύγει να θίξει δημοσίως τις αβλεψίες και τις ατασθαλίες του παλαιού καθεστώτος των Κούβελα-Κοσμόπουλου-Δημητριάδη- Παπαγεωργόπουλου. Οι λόγοι θα πρέπει να αναζητηθούν στην παλαιότερη «προδοσία» – ο χαρακτηρισμός συνεχίζει να χρησιμοποιείται από παλαιούς φίλους και συνοδοιπόρους του κ. Βούγια – του 67χρονου πρώην υφυπουργού, η οποία δε φαίνεται να έχει λησμονηθεί από πολλούς. «Προδοσία» η οποία αφορά τη «μεταγραφή» του κ. Βούγια από το χώρο της ανανεωτικής Αριστεράς στο χώρο του ΠΑΣΟΚ και την υπουργοποίησή του στην κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, αλλά και τη συνέχιση του καθεστώτος Παπαγεωργόπουλου στη Θεσσαλονίκη.

Το φάντασμα της «μεταγραφής» εμφανίζεται κάθε φορά που ο κ. Βούγιας και οι συνεργάτες του, όπως ο κ. Νυφούδης, πλέκουν το εγκώμιο της θητείας Παπαγεωργόπουλου κόντρα στην οργή και αγανάκτηση του δημοκρατικού λαού της Θεσσαλονίκης. Και δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα των εξελίξεων όσοι συσχετίζουν την προσπάθεια ηθικής και πολιτικής αποκατάστασης του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου με τις ερωτοτροπίες του κ. Βούγια για μια νέα θέση και ένα νέο ρόλο στο πολιτικό στερέωμα. Όχι φυσικά ως απλός δημοτικός σύμβουλος στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου της Θεσσαλονίκης. Μια θέση αντιδημάρχου σε ένα σχήμα υπό τους Ταχιάο-Ορφανό-Ζέρβα είναι μια κάποια  προοπτική, αλλά κανείς δεν πρέπει να υποβαθμίζει τις μύχιες σκέψεις και τις βαθύτερες επιθυμίες του κ. Βούγια να επανέλθει στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων. Ο ίδιος περιγράφει ως «κινούμενη άμμο» την παρούσα πολιτική συγκυρία και, μάλλον θεωρεί ότι σε παρόμοιες καταστάσεις πολλά μπορούν να συμβούν: η εκλογική αναμέτρηση είναι ένα εφαλτήριο για ένα νέο άλμα προς τα «ψηλά». Ο κ. Βούγιας έχει αποκτήσει την εμπειρία της συναλλαγής, διαθέτει τον κυνισμό και την αυθάδεια του καιροσκόπου και ψαρεύει τώρα στα θολά νερά της συγκεχυμένου πολιτικού τοπίου της χώρας.

Όσο περνάει ο καιρός και η υποψηφιότητα του κ. Βούγια θα καταρρέει – ήδη έχει σπάσει προς τα κάτω το φράγμα του 5% και συνεχίζει την καθοδική πορεία του – τόσο περισσότερο θα προσπαθεί να ρίξει αυτός και οι στενοί συνεργάτες του γέφυρες προς την πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη και των συνεργατών του στην Θεσσαλονίκη. Τα σκάνδαλα της διοίκησης Παπαγεωργόπουλου και η δημόσια συγκάλυψή τους ήταν και είναι μέρος της στρατηγικής όλων εκείνων που αλληθωρίζουν προς το ενδεχόμενο συμμετοχής σε μια διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης υπό συντηρητικό δήμαρχο και προετοιμάζουν για αυτό τις μετεκλογικές κινήσεις τους.

Ήλθα αντιμέτωπος πριν από μήνες με αυτή την προσπάθεια σμίκρυνσης των ευθυνών του Β. Παπαγεωργόπουλου για την υφαρπαγή των τεράστιων ποσών από τα ταμεία του δήμου, όταν δημοτικός σύμβουλος της παράταξης του Γιάννη Μπουτάρη, σε κατ΄ ιδίαν συζήτηση μας, εξύβριζε στην κυριολεξία το δήμαρχο και κάποιους συνεργάτες του και εκθείαζε τα έργα και τις ημέρες του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου. Μετά από λίγες εβδομάδες, όταν φάνηκε ότι δε θα υπάρξει ενιαίο σχήμα που θα διεκδικήσει το δήμο Θεσσαλονίκης, εντάχθηκε στο συνδυασμό του Κ. Ζέρβα.

Υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής και σε αυτόν που αναφέρω, στον κ. Βούγια και στους κ.κ. Ταχιάο, Ορφανό και Ζέρβα: τα «τσιμέντα». Οι συνδυασμοί και οι εκπρόσωποί τους λειτουργούν ως εκπρόσωποι του λόμπι των κατασκευαστών – από κοντά τους και ο ευκαιριακός κ. Βούγιας.

Οι Θεσσαλονικείς, άνδρες και γυναίκες, οφείλουν να γνωρίζουν τις τους ξημερώνει αν ολοκληρωθούν αυτές οι διαφαινόμενες δυνατότητες εξέλιξης των πραγμάτων.

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι μέλος της δημοτικής κίνησης «Υψίπολις»

 με υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη

Ο τουρισμός στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης

Ο τουρισμός στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης

Η πόλη που αξίζει να ανακαλύψεις

Ο τουρισμός είναι μια υπόσχεση ανάπτυξης για τη Θεσσαλονίκη, η οποία μπορεί να αναδειχθεί σε κύριο προορισμό της Μεσογείου. Προορισμό ποιοτικού τουρισμού με σεβασμό/ανάδειξη της ιστορίας (πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη), του περιβάλλοντος (Πράσινη Θεσσαλονίκη), του παράκτιου χαρακτήρα της (Μπλε Θεσσαλονίκη), του πολιτισμού της (Thessaloniki Festival City), των παραδόσεών της (Θεσσαλονίκη Χίλιες και Μία Γεύσεις).

Μήπως όμως πρέπει να (ξανα)δούμε πως θα μοιράζεται στις γειτονιές της πόλης η «πίτα» του τουρισμού? Γιατί εκτός από τις γειτονιές που προσελκύουν το ενδιαφέρον των τουριστών με τα μνημεία, τα μουσεία, τις αγορές τους, είναι και οι “ξεχασμένες” γειτονιές που περιμένουν να ενταχθούν στον τουριστικό χάρτη της πόλης. Ο “Φραγκομαχαλάς” και ο μεταλλαγμένος Βαρδάρης, οι Σαράντα Εκκλησιές, η συνοικία Χαριλάου, η προσφυγική Τούμπα, το Ντεπώ και πόσες άλλες γειτονιές με ιδιαίτερο χρώμα, ομορφιές, γεύσεις και προϊόντα που περιμένουν να τα ανακαλύψουν οι επισκέπτες της πόλης. Οι γειτονιές του σήμερα, που με τον ρυθμό της πραγματικής ζωής της πόλης, μπορούν να προσφέρουν το πιο ελκυστικό και δυσεύρετο στοιχείο για τον σύγχρονο τουρίστα-ταξιδιώτη: την αυθεντικότητα!

Η Υψίπολις στοχεύοντας πάντα στην ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών της Θεσσαλονίκης, ξεκινάει πρόγραμμα για τη διάχυση του οφέλους από τον τουρισμό στο σύνολο της πόλης, και όχι μόνο στα κύρια τουριστικά σημεία. Η κάθε περιοχή/δημοτικό διαμέρισμα έχει τη δική της διακριτή ιστορική/πολιτιστική ταυτότητα, αλλά και δημιουργικό προφίλ που μπορούν να προσελκύσουν επισκέπτες. Για να γίνει αυτό χρειάζονται συνέργειες, να επικοινωνήσουν και να συνεργασθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι τοπικοί φορείς, πολιτιστικοί σύλλογοι, εμπορικές ενώσεις, επαγγελματικά σωματεία, τουριστικά γραφεία, πράκτορες, ξεναγοί και πολλοί άλλοι. Χρειάζεται η αξιοποίηση εργαλείων χρηματοδότησης των δράσεων, η προώθηση των περιοχών στα sites, η ανάδειξη ‘κρυφών’ σημείων, storytelling από τους κατοίκους και πολλά άλλα. Η Υψίπολις, με το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει, παίρνει την πρωτοβουλία να ξεκινήσει την οργάνωση και τον συντονισμό αυτής της συμμετοχικής προσπάθειας. Για να φέρει τον τουρίστα να ανακαλύψει τις γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Για να τον κάνει να αγαπήσει την πόλη και τους ανθρώπους της. Για να ξανάρθει!

Σας περιμένουμε τη Δευτέρα 6 Μαίου στις 6 το απόγευμα στον Πολυχώρο “ΕΝΕΚΕΝ” Προξένου Κορομηλά 37, στον ημιόροφο, να συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε μαζί για τον “Τουρισμό στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης”.

https://www.facebook.com/events/602202120189178/

Η ΔΚΘ ‘’ΥΨΙΠΟΛΙΣ’’ ΚΑΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Στις 28 Ιουλίου 2010 η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο ανακηρύσσονται, η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό και η δυνατότητα πρόσβασης σε στοιχειώδη υγιεινή, σαν «θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα».

Στον αγώνα για να μην μετατραπεί το νερό σε εμπόρευμα με την ιδιωτικοποίηση των εταιριών που το παρέχουν και το διανέμουν, η Θεσσαλονίκη πρωταγωνίστησε για άλλη μια φορά στην ιστορία των κινημάτων, με το ιστορικό Δημοψήφισμα της 18ης Μάη 2014 για το Νερό και την ΕΥΑΘ, γράφοντας μια ακόμα χρυσή σελίδα στην ιστορία της πόλης.

Η Θεσσαλονίκη ανήκει πλέον στον παγκόσμιο χάρτη των αγώνων για το Νερό.

Η Δημοτική Κίνηση Θεσσαλονίκης ‘’Υψίπολις’’ ως συλλογικότητα πολιτών, δεν ενδιαφέρεται μόνο για τη διεκδίκηση της διοίκησης του Δήμου της πόλης, αλλά και για τη συμμετοχή της μαζί με άλλους φορείς και συλλογικότητες στον αγώνα για μια πιο ανθρώπινη πόλη, για μια πιο ανθρώπινη πολιτεία και κοινωνία.

Η Δημοτική Κίνηση Θεσσαλονίκης ‘’Υψίπολις’’ προσυπογράφει τη ‘’Διακήρυξη των 54 φορέων και Κινημάτων για τη συνεργατική διαχείριση του Νερού της Θεσσαλονίκης από τους πολίτες’’  και δηλώνει αλληλέγγυα στις συνομιλίες που ήδη διεξάγονται μεταξύ των υδροδοτούμενων δήμων του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης και των συνεταιρισμών του Νερού, σχετικά με την εξεύρεση ενός εναλλακτικού μοντέλου διαχείρισης του Νερού της πόλης, στο οποίο θα συμμετέχουν οι παραπάνω Δήμοι, οι συνεταιρισμοί των πολιτών και ενδεχομένως η Πολιτεία ως Δημόσιο.

Ξεκάθαρη πάντως θέση της  Δημοτικής Κίνησης Θεσσαλονίκης ‘’Υψίπολις’’ είναι ότι το Νερό ως ‘’Δικαίωμα’’ και ως ‘’Κοινό’’ αγαθό δεν μπορεί να αποτελεί εμπόρευμα από το οποίο να υπάρχει δυνατότητα εξαγωγής κέρδους από κανέναν ιδιώτη.

ΥΨΙΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ – ΤΑ ΤΡΙΑ ‘’Π’’


Η Δημοτική Παράταξη ‘’Υψίπολις’’  στο πλαίσιο της λειτουργίας της ως συλλογικότητα πολιτών της Θεσσαλονίκης, συμμετέχει στη δημιουργία ενός καταναλωτικού Κινήματος και αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στη δημιουργία του.

Προτείνει τη συγκρότηση ομάδας φορέων και υπαρχόντων συλλογικοτήτων της πόλης που ήδη δραστηριοποιούνται σε αυτή την κατεύθυνση, για κοινό συντονισμό με κατεύθυνση τη δημιουργία ενός καταστατικού χάρτη ο οποίος θα περιγράφει τους σκοπούς, τους στόχους, τις δράσεις και τη λειτουργία ενός ενιαίου Κινήματος προς αυτή την κατεύθυνση.

Θεωρούμε σημαντική την προτροπή των πολιτών μέσω της ενημέρωσης και της εκπαίδευσης σχετικά με τα καταναλωτικά πρότυπα και τις καταναλωτικές συμπεριφορές.

Είναι υποχρέωση όλων μας να θέτουμε σε κάθε αγορά προϊόντος ή υπηρεσίας την οποία σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε, τα θεμελιώδη τρία ερωτήματα που συμπυκνώνονται στην πολιτική των ‘’τριών Π’’

ΠΟΥ παράγεται κάθε προϊόν ή υπηρεσία: Πόσο μακριά είναι από τον τόπο κατανάλωσής του (οικολογικό αποτύπωμα) και ποια τα ποια τα χαρακτηριστικά της περιοχής που παράγεται (μόλυνση εδάφους κλπ)

ΠΟΙΟΣ παράγει το συγκεκριμένο προϊόν ή υπηρεσία:Ποια τα χαρακτηριστικά του παραγωγού (τοπικός, μεμονωμένος, μικρομεσαίος, πολυεθνική κλπ), σε σχέση με μια δίκαιη κατανομή του πλούτου και του εισοδήματος και τις πρακτικές που χρησιμοποιεί ο παραγωγός στην παραγωγή και στη διαχείριση του προσωπικού.

ΠΩΣ παράγεται το προϊόν ή η υπηρεσία:Ο τρόπος παραγωγής αν είναι συμβατός με τους διεθνείς κανονισμούς, τα περιεχόμενα συστατικά, την εφαρμογή της πολιτικής κατά των μεταλλαγμένων και ειδικά αν υπάρχει στο προϊόν ή την υπηρεσία ενσωματωμένη ανήθικη ή παιδική εργασία.

Είναι καιρός να αναπτυχθεί στη χώρα μας ένα σοβαρό και συγκροτημένο Καταναλωτικό Κίνημα και η ‘’Υψίπολις’’ είναι εδώ και για το σκοπό αυτό.

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


Μια πόλη οφείλει να γεννά συλλογικότητες.

Συλλογικότητες πολιτών συσπειρωμένους γύρο από μια ιδέα, ένα συλλογικό συμφέρον,  μια κοινή δράση, με Αρχές και Αξίες που αναδεικνύουν τον ανθρωπισμό και τον πολιτισμό.

Μια πόλη οφείλει να γεννά κινήματα.

Κινήματα με προοδευτικό πρόσημο που εξυπηρετούν την ανάγκη των πολιτών να δράσουν και να αλλάξουν τον κόσμο.

Συλλογικότητες κινηματικού ή μη χαρακτήρα με σκοπό μια καλύτερη ζωή με ποιότητα για όλους.

Μια ζωή μέσα σε μια κοινωνία όπου όλοι θα έχουν μερίδιο στην ευημερία, στην ισότητα και στην ισονομία.

Η οργανωμένη φωνή και δομή της πόλης, η Δημοτική Αρχή,  οφείλει να είναι  αρωγός και συμπαραστάτης μιας τέτοιας στάσης ζωής.

Η Δημοτική Αρχή δεν οφείλει ούτε πρέπει να υποκαθιστά τη δουλειά των συλλογικοτήτων αυτών.  Η κοινωνία των πολιτών οφείλει να δρα αυτόνομα και ελεύθερα.

Στο πλαίσιο της παραπάνω λογικής, η οποία διέπει  και διαπνέει τη Δημοτική Κίνηση ‘’Υψίπολις’’ , καθιερώνουμε το θεσμό για το’’ σπίτι του εθελοντή’’ σε κάθε Δημοτική Κοινότητα της Πόλης.

Το σπίτι του εθελοντή εξασφαλίζει σε κάθε συλλογικότητα της πόλης, η οποία δρα σύννομα και εδρεύει στα όρια του Δήμου Θεσσαλονίκης, τη δυνατότητα της  στέγασης και της χρήσης του απαιτούμενου εξοπλισμού ώστε να λειτουργεί χωρίς το άγχος των αναγκαίων τεχνικών μέσων για την εξυπηρέτηση των σκοπών της.

Σε κάθε Δημοτική Κοινότητα θα διατίθεται κοινόχρηστος στεγασμένος γραφειακός χώρος με τον απαιτούμενο τεχνικό εξοπλισμό για την εύρυθμη λειτουργία των παραπάνω συλλογικοτήτων και την αξιοπρεπή στέγαση των δράσεων  τους.

Με τον τρόπο αυτό και πάντα μέσα στο πλαίσιο των υπαρκτών δυνατοτήτων, η Δημοτική Κίνηση για το Δήμο Θεσσαλονίκης ‘’Υψίπολις’’ εκπληρώνει ένα μέρος της υποχρέωση της, ως Αρχή του Δήμου, απέναντι στην εύρυθμη λειτουργία, την ελεύθερη και αυτόνομη έκφραση και δράση όλων των οργανωμένων σε συλλογικότητες  πολιτών.