Οικογένεια Τανιμανίδη, Ιβάν Σαββίδης , Μαρινάκης, Ορφανός,  Ζέρβας και η αγχόνη  στην Αμάσεια

Οικογένεια Τανιμανίδη, Ιβάν Σαββίδης , Μαρινάκης, Ορφανός, Ζέρβας και η αγχόνη στην Αμάσεια

Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης

Οι επιστημονικές απόψεις μου για το ζήτημα της γενοκτονίας των Ποντίων είναι γνωστές και δε θα επανέλθω. Ένα δεδομένα το οποίο δεν μπορώ να παραγνωρίσω είναι η αναγνώρισή της από την Βουλή των Ελλήνων. Όσοι εμπλέκονται στο πολιτικό γίγνεσθαι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο είναι υποχρεωμένοι να λάβουν αυτό το στοιχείο υπόψη τους. Η ελληνική πολιτεία έχει συνέχεια και οι πράξεις της αναιρούνται μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες. Ομιλώ για την πολιτική διάσταση του ζητήματος και  όχι για την επιστημονική.

Το θέμα μου ωστόσο σε αυτό το άρθρο είναι η πολιτική και κοινωνική διάσταση του ζητήματος και πιο ειδικά  η σχέση του με τις τωρινές δημοτικές εκλογές.  Όσοι γνωρίζουν την εξέλιξη της διεκδίκησης της αναγνώρισης των διωγμών στον Πόντο ως γενοκτονίας, γνωρίζουν ότι πρωτεργάτης τους υπήρξε το στέλεχος του πατριωτικού λεγόμενου ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Χαραλαμπίδης. Στο ερευνητικό πεδίο τον σημαντικότερο ρόλο διαδραμάτισε ο πανεπιστημιακός καθηγητής Κώστας Φωτιάδης, ο οποίος συγκέντρωσε σε μια σειρά τόμων όλα εκείνα τα τεκμήρια που χρειαζόταν για να πιστοποιηθούν τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας ως εγκλήματα γενοκτονίας. Αυτός ο  Κώστας Φωτιάδης, ο οποίος πλέον είναι ένα σημείο αναφοράς για όλο τον οργανωμένο ποντιακό χώρο, με γραπτή του δήλωση υποστήριξε ανοικτά την υποψηφιότητα για το δήμο Θεσσαλονίκης του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη. Η υποστήριξη αυτή εκδηλώθηκε σχεδόν αμέσως με την ανακήρυξη του τελευταίου ως υποψηφίου δημάρχου, αλλά ανακοινώθηκε δημοσίως πριν από λίγες ημέρες. Και έγινε, θα πρέπει να το τονίσω αυτό διότι τιμά τον Κώστα Φωτιάδη, παρά την γνωστή δική μου εμπλοκή στα δημοτικά πράγματα δίπλα στον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη. Όσοι γνωρίζουν τη σφοδρότητα των δημοσίων αντιπαραθέσεών μας αντιλαμβάνονται τι εννοώ και αισθάνομαι υποχρεωμένος να αναγνωρίσω αυτή την γενναιοδωρία και πολιτική ωριμότητά του. Ο πανεπιστημιακός μελετητής των γεγονότων στον Πόντο στην κρίσιμη περίοδο 1914-1923 γνωρίζει προφανώς το βάρος του ονόματος: ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης, παππούς του σημερινού υποψηφίου, σε νεότατη ηλικία ήταν από τους ελάχιστους που διασώθηκαν με βαριές ποινές φυλάκισης τον δι΄ αγχόνης θάνατο στις περίφημες δίκες της κεμαλικών Δικαστηρίων  Ανεξαρτησίας στην Αμάσεια. Σήμερα ο συνονόματος εγγονός του και υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης εξαιτίας μιας κάποιας ηθικής και πολιτικής συστολής του,  ίδιο της σεμνότητας του χαρακτήρα του, αποφεύγει να εργαλειοποιήσει πολιτικά το γεγονός προς όφελός του και είναι εξαιρετικά φειδωλός στις αναφορές του σε σχέση με αυτήν την οικογενειακή ιστορία, που συνδέεται με την εθνική ιστορία μας. Ο Γρηγόρης Ζαρωτιάδης  ως όφειλε ήταν χθες στην μία από τις δύο  εκδηλώσεις για την επέτειο της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Στην επίσκεψή μας στην Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης την προηγούμενη εβδομάδα είχε διατυπώσει τη δυσαρέσκειά του για την διοργάνωση φέτος δύο ξεχωριστών εκδηλώσεων.

Στη φετινή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) στην πλατεία Αγίας Σοφίας της Θεσσαλονίκης παραβρέθηκε και ο υποψήφιος  Κωνσταντίνος Ζέρβας, ο οποίος δεν έχει ποντιακές καταβολές. Ο λόγος είναι απλός. Στον συνδυασμό του συμμετέχει ένα από τα «βαριά» και «προβληματικά» ονόματα του λεγόμενου οργανωμένου ποντιακού χώρου και ακούει στο όνομα Τανιμανίδου. Πρόκειται για την δημοτική σύμβουλο με το συνδυασμό του Γιάννη Μπουτάρη Στεφανία Τανιμανίδου, θυγατέρα του οδοντιάτρου και επί πολλές τετραετίες δημοτικού συμβούλου Γιώργου Τανιμανίδη, στα τελευταία του τον ενθυμούμαι σύμβουλο με τον συνδυασμό του Σπύρου Βούγια Αυτός είναι πάλι γιός του Παναγιώτη Τανιμανίδη, καθηγητή της Θεολογίας στη Μέση Εκπαίδευση, μακρόβιου προέδρου του Ιδρύματος Παναγία Σουμελά, με περγαμηνές από την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας. Αποκάλεσε τον αρχιδικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο σε μια ομιλία του που αφορούσε την ασφαλτόστρωση της οδού προς την Παναγία Σουμελά στο όρο Βέρμιο της Ημαθίας ως «οιακοστρόφο». Το Ίδρυμα Παναγία Σουμελά, για όσους γνωρίζουν τα πράγματα του οργανωμένου ποντιακού χώρου είναι ένα αγκάθι και αντικείμενων μεγάλων διαμαχών. Αυτό το Ίδρυμα μετά την πολυετή διοίκησή του από τον θεολόγο πατέρα, πέρασε στη «δικαιοδοσία» του οδοντιάτρου υιού, ενώ τώρα συμμετέχει στη διοίκησή του η εγγονή Στεφανία Τανιμανίδου.

Από την άλλη ο έτερος υιός του θεολόγου Παναγιώτη Τανιμανίδη, Στέφανος Τανιμανίδης, μέλος και αυτός του ΠΑΣΟΚ, «κληρονόμησε» από τον πατέρα τη διοίκηση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) και τη διοίκησε με τέτοιο τρόπο ώστε να προκληθεί η μεγάλη διάσπαση του οργανωμένου ποντιακού χώρου και να δημιουργηθεί η δεύτερη ομοσπονδία, η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας (ΠΟΕ). Δε θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες και στα «ταυβίσματα» (= καβγάδες) αυτής της υπόθεσης, απλώς σημειώνω ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων στους χώρους του οργανωμένου ποντιακού ελληνισμού στην Θεσσαλονίκη, οι αντίπαλοι του Στέφανου Τανιμανίδη, κυκλοφορούσαν το φωτοαντίγραφο ενός πιστοποιητικού – έχω ένα αντίτυπο κάπου στο αρχείο μου – στο οποίο φαινόταν ότι ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας αιτούνταν συνταξιοδότηση για λόγους ψυχικής υγείας. Ο Στέφανος Τανιμανίδης υπάλληλος του δημόσιου Οργανισμού Ελληνικών Σιδηροδρόμων (ΟΣΕ) είναι συνταξιούχος από την ηλικία των 37 ετών και στον οργανωμένο ποντιακό χώρο της εποχής οι άσπονδοι φίλοι του χρησιμοποιούσαν τον χαρακτηρισμό «ο παλαλόν», ήτοι «ο παλαβός» για να προσδιορίσουν αυτό το κατόρθωμά του να συνταξιοδοτηθεί λόγω ψυχικών προβλημάτων. Αυτός ο Στέφανος Τανιμανίδης, διοίκησε την ΠΟΠΣ σε μια περίοδο μεγάλης κινητικότητας και εισροής χρημάτων στα ταμεία της, διότι πολλές θητείες του συνέπεσαν με την έλευση και την «τακτοποίηση» των παλινοστούντων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ένωση και η Ομοσπονδία αναβαθμίστηκε πολιτικά ακόμη περισσότερο, επειδή διέθετε πλέον και ένα νέο πελατειακό δίκτυο, το οποίο στην αρχή ήταν εύκολα χειραγωγίσιμο.  Εκτός από πρώιμος συνταξιούχος του ΟΣΕ, λόγω προβλημάτων υγείας και πρόεδρος της ΠΟΠΣ, ο συγκεκριμένος επεκτάθηκε στις επιχειρήσεις της εστίασης – εμπλέκεται σε ένα κατάστημα στην Βασ. Ηρακλείου στην καρδιά του κέντρου της Θεσσαλονίκης – και  εμφανίζεται ως «ιστορικός» της γενοκτονίας (στη φετινή επέτειο αθηναϊκή εφημερίδα είχε ένθετο ένα βιβλίο του για το θέμα), τέλος ο γιός του σταδιοδρομεί ως σταρ της τηλεόρασης. Αυτόν τον πρώιμο συνταξιούχο λόγω προβλημάτων υγείας διαδέχθηκε, μεταξύ άλλων, στην διοίκηση της ΠΟΠΣ η ηθοποιός Χριστίνα Σαχινίδου. Και το πρόσωπο αυτό είναι ο λόγος που εξηγείται και η παρουσία του Γιώργου Ορφανού στην εκδήλωση για την γενοκτονία της ΠΟΠΣ. Η συγκεκριμένη ηθοποιός συγκαταλέγεται στις πρώτες υποψηφιότητες του συνδυασμού του «δεξιού» Γιώργου Ορφανού, ενώ η ίδια προέρχεται από την ΠΟΠΣ που υπό την καθοδήγηση της οικογένειας Τανιμανίνδη, παππού και υιού, κινιόταν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. (Η οικογένεια είχε παλαιοβενιζελικές ρίζες και αυτό τη βοήθησε να ρίξει κάποια στιγμή στο ΠΑΣΟΚ νέες γέφυρες προς το όνομα Βενιζέλος).

Ο Γιώργος Ορφανός με τη σειρά του προβάλλεται εσκεμμένα ως επιλογή του Ιβάν Σαββίδη για τον δήμο Θεσσαλονίκης. Ένα ζήτημα είναι αν ο  Έλληνας ομογενής γνωρίζει πράγματι ότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος είναι ο «δικός» του υποψήφιος.  Ανεξαρτήτως από την ψευδή είδηση περί στήριξης και υποστήριξης Σαββίδη στον Γιώργο Ορφανό υπάρχουν μερικά δεδομένα τα οποία συνδέουν τον τελευταίο, την Ομοσπονδία που διοικεί η υποψήφιά του κ. Σαχινίδου, την οικογένεια Τανιμανίδη και τον Ιβάν Σαββίδη και, μάλιστα, με άκρως αρνητικό τρόπο. Ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ έχει δεχθεί και δέχεται για λόγους που όλοι μέσες –άκρες έχουν διαβάσει-ακούσει  αλλεπάλληλες επιθέσεις από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη. Για να αντισταθμίσει ο πρόεδρος της πειραϊκής ομάδας το υποτιθέμενο κύρος και την επιρροή που έχει ο Ιβάν Σαββίδης στους ποντιακής καταγωγής πληθυσμούς «ανακοίνωσε» ότι και ο ίδιος έχει ποντιακή ρίζα από την πλευρά της μητέρας του και δη από το ένδοξο γένος των Υψηλάντηδων. Και δεν έμεινε μόνο εκεί, διοργάνωσε πέρυσι μεγάλη εκδήλωση για τους ποντιακούς συλλόγους και την ποντιακή νεολαία όλης της Ελλάδας, μεγάλη συνάντηση την οποία χρηματοδότησε εξ ολοκλήρου, επίσης και αυτό είναι συναφές με το θέμα μας χρηματοδότησε το γνωστό πλέον μνημείο για τη γενοκτονία των Ποντίων στον Πειραιά. Και εδώ κλείνει ένας ακόμη σχετικός κύκλος με το θέμα μας: το έργο φιλοτέχνησε ο καλλιτέχνης Παναγιώτης Τανιμανίδης.  Η αφηρημένη μορφή του έργου δυσανασχέτησε και δυσανασχετεί τους συντηρητικούς ανθρώπους των ποντιακών σωματείων. Ξεφεύγει από το σύνηθες ύφος των μνημείων για τη γενοκτονία και ξενίζει. Το ερώτημα είναι αν ήταν ο κ. Μαρινάκης τόσο τολμηρός στις καλλιτεχνικές προτιμήσεις του ή απλώς επιλέχθηκε μέσα από άλλους διαύλους  ως «συμμαχία» το  όνομα Τανιμανίδης. Η υποψήφια του κ. Ορφανού σχετίζεται με αυτόν τον τρόπο, χωρίς να γνωρίζουμε περισσότερα από το παρασκήνιο της ανάθεσης του έργου, με τις επιδιώξεις του Βαγγέλη Μαρινάκη κατά του Ιβάν Σαββίδη. [Για αυτά τα ζητήματα έχω γράψει παλαιότερα στο Διαδίκτυο κάποια άρθρα].

Ο Γιώργος Ορφανός και ο Κωνσταντίνος Ζέρβας ανακάλυψαν για τους παραπάνω λόγους τον φετινό εορτασμό της γενοκτονίας των Ποντίων. Ο καθηγητής Κώστας Φωτιάδης υποστηρικτής δημοσίως της υποψηφιότητας του Γρηγόρη Ζαρωτιάδη επέλεξε να μην παραβρεθεί στις φετινές εκδηλώσεις. (Θα μπορούσα να δημοσιοποιήσω κάποια προσωπική φωτογραφία του καθηγητή με τον Ιβάν Σαββίδη για να αποδυναμώσω τον πλαστό ισχυρισμό του περιβάλλοντος του κ. Ορφανού περί υποστήριξης από τον ομογενή επιχειρηματία, αλλά εξακολουθώ να είμαι Πόντιος με.. δύο μάτια και το αποφεύγω).

Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι υποψήφιος με τη ΔΚΘ «Υψίπολις» και υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *