ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΝΟΙΚΤΗ ΚΑΙ ΑΡΩΓΟΣ

Η Θεσσαλονίκη, κόμβος εμπορευμάτων και ιδεών, σημείο συνάντησης πολιτισμών ανέκαθεν, υπερτοπικό κέντρο του Οικουμενικού Ελληνισμού, έστεκε πάντοτε μέσα στους αιώνες φιλόξενος αρωγός προς τους δημότες της, συμπαραστάτης και προστάτης τους. Η φράση του βυζαντινού λογίου ότι κανένας δεν θα στερηθεί την πόλη αυτή όσο υφίσταται η Θεσσαλονίκη («Ως ουδείς άπολις μέχρις αν η των Θεσσαλονικέων ή πόλις», Νικηφόρος Χούμνος, 13ος -14ος αι.), είναι ο οδηγός μας στην πολιτική μας και τις πράξεις μας.

Η προστασία του Δημότη και η αρωγή προς αυτόν, για την Υψίπολις, συνιστά μια ολοκληρωμένη παρέμβαση στη βάση της προσέγγισης «κανένας αβοήθητος – κανένας μόνος». Απαιτεί επιχειρησιακή ικανότητα (στελέχωση, πόροι), δίκτυα αλληλεγγύης, ευαισθητοποίηση, κινητοποίηση. Σημαίνει:

  • Ανάδειξη της ιστορίας της Πόλης στο σύνολό της, στη μοναδική, άρρηκτη συνέχειά της των 2.350 ετών, κατάκτηση του δικαιώματος στη μνήμη και μετουσίωση αυτού σε ευθύνη για το μέλλον, σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες διεθνούς εμβέλειας που θα τροφοδοτήσουν την ενδοαστική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.
  • Καμία κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων των αποδεδειγμένα χειμαζόμενων δημοτών, εκ μέρους του Δήμου, ενόσω στενάζουν κάτω από το ζυγό της ανέχειας που επέβαλαν οι μνημονιακές πολιτικές.
  • Σταδιακή ανάδειξη του Κέντρου Κοινότητας ως τον ουσιαστικό, συντονιστικό πυρήνα των πρωτοβουλιών κοινωνικού περιεχομένου και εξασφάλιση της συνέχειας του Κέντρου μετά την ολοκλήρωση της παρούσας προγραμματικής περιόδου.
  • Εντοπισμός των διοικητικού χαρακτήρα προβλημάτων στις κοινωνικές υπηρεσίες – κατάργηση στεγανών – ανασχεδιασμός διοικητικών διαδικασιών.
  • Συστηματική αξιολόγηση στη βάση συγκεκριμένων δεικτών και αναθεώρηση του συνεργατικού πλαισίου Δήμου και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.
  • Ανάπτυξη – στήριξη των εθελοντικών δικτύων με την επαναξιολόγηση της αναγκαιότητας σύστασης ειδικής οργανικής μονάδας εθελοντισμού.
  • Επέκταση – γεωγραφική διασπορά του δικτύου των δημοτικών ιατρείων με την εξέταση της χρήσης κινητών μονάδων προληπτικής ιατρικής.
  • Υιοθέτηση του κοινωνικού GIS στην ανάπτυξη κοινωνικών πολιτικών με την παράλληλη ενίσχυση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού των υπηρεσιακών στελεχών.
  • Ήπια κοινωνική ένταξη όλων των νόμιμων μεταναστών και προσφύγων, διευκόλυνση αυτών που θέλουν να προωθηθούν σε άλλες χώρες και περιοχές.
  • Σχεδιασμός και ανάπτυξη ενός μηχανισμού κοινωνικής κατοικίας.
  • Υιοθέτηση μέτρων ενεργούς κοινωνικής συμπερίληψης της τρίτης ηλικίας – καταπολέμηση του ψηφιακού αποκλεισμού.
  • Συγκρότηση σε ενιαίο Οδικό Χάρτη όλων των ανωτέρω πρωτοβουλιών.