Γιώργος Ιωάννου, Εφήβων και μη

Γιώργος Ιωάννου, Εφήβων και μη

«Δεν υπάρχει νομίζω Θεσσαλονικιός ή και εφήμερος κάτοικος αυτής της πολιτείας που να μη γνωρίζει επακριβώς τα σημεία του ορίζοντά της. Είναι πάρα πολύ εύκολο να κατατοπιστείς, γιατί είπαμε η πόλη έχει φυσικά όρια, με τα οποία συνδέεις τον ήλιο και συνδέεσαι. Η ανατολή γίνεται όλο το χρόνο γύρω από τις κορφές και τα διάσελα του Χορτιάτη. Η δύση πέφτει προς τα Πιέρια μάλλον παρά προς τον Όλυμπο, έχοντας όμως μπροστά της όλες τις εκβολές των μεγάλων ποταμών και τον Θερμαϊκό, για να αναπέμπουν τις ελαφρές ομίχλες της δόξας τους. Ο βοριάς πέφτει εκεί παραδίπλα στη μονή Βλαττάδων και ο διάδρομος, θαρρείς, απόπου εισορμά ο ισχυρός, πλην ζωοποιός, καθαρτήριος και χαροποιός, άνεμος Βαρδάρης, πέφτει λίγες μοίρες παρακάτω, εκεί ανάμεσα στους συνοικισμούς Νέα Βάρνα και Νεάπολη, όπου ανθίζει και λουλουδίζει το προσφυγικό στοιχείο, το ποντιακό ιδιαίτερα, και όπου πολλοί νέοι απ΄ όλη τη χώρα περνούν ένα διάστημα, αργότερα αλησμόνητο, της ζωής τους, μια και προς τα εκεί πέφτουν οι στρατώνες Παύλου Μελά και Καρατάσου – ονόματα ζυμωμένα με τους τιτάνιους και συχνά απελπισμένους αγώνες για την ελευθερία αυτού του τόπου. Ο νοτιάς είναι εκεί προς τον Λευκό Πύργο, γραμμή, προς τη Χαλκιδική, τραβώντας, η οποία έχει γίνει η ανάσα και η αναψυχή της ωραίας αλλά σοβαρής αυτής πολιτείας, που έχει ανάγκη από κάποιο παιχνίδισμα της φύσης, καθώς και παιζογέλασμα».

Γιώργος Ιωάννου, Εφήβων και μη

Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 1983, τρίτη έκδοση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *