Γιώργος Ιωάννου, Εφήβων και μη

Γιώργος Ιωάννου, Εφήβων και μη

«Από τον Λευκό Πύργο, που μονάχα ένα δόντι κατόρθωσε να του βγάλει ο σεισμός, αρχίζει μια παραλιακή λεωφόρος, που παρόμοιά της δεν υπάρχει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά ούτε καν στη Μεσόγειο. Ούτε το Και της πολυθρήνητης Σμύρνης, ούτε  η Κορνίς της Αλεξάνδρειας, ούτε τα παραλιακά βουλεβάρτα της Κυανής Ακτής, μπορούν να συγκριθούν σε άνεση και μήκος με τη Νέα Παραλία της Θεσσαλονίκης, που έχει ακόμη περιθώριο για επέκταση και βελτίωση. Εδώ είναι πολύ ωραία να περπατάς. Να ξεκινάς από την Παλιά Παραλία, που είναι στενότερη, αλλά στολίζεται από κάτι υπέροχους φανοστάτες, να ξεκινάς, λοιπόν, από τη δεντροφυτεμένη πλατεία Ελευθερίας, εκεί στο λιμάνι, και προχωρώντας προς τα ανατολικά, να περνάς μπροστά από παλιά, πληγωμένα, αλλά πάντοτε ωραία κτίρια, άρρηκτα δεμένα με τη μορφή αυτής της πολιτείας, το εστιατόριο «Όλυμπος-Νάουσα», το ξενοδοχείο «Μεντιτερρανέ», την πλατεία Αριστοτέλους, με την περίφημη βυζαντινή αρχιτεκτονική της, κι ακόμα από το μοναδικό εκείνο κατάστημα, το Σκοπευτήριο, όπου  εάν είσαι καλός στο σημάδι, μπορείς ρίχνοντας με όπλα, που οι σφαίρες τους αποτελούνται από αιχμηρές φούντες, να πετύχεις το στόχο, και να θέσεις σε κίνηση ορχήστρες και κομπανίες, και ξυλοκόπους και άλογα και πουλιά, και αεροπλανάκια, που βγαίνουν απ΄ τις κρύπτες τους κι απάνω σε σύρματα περιφέρονται για μια αλλά αλησμόνητη στιγμή πάνω απ΄ το κεφάλι σου»

Γιώργος Ιωάννου, Εφήβων και μη

1983 (γ΄ έκδοση, ΚΕΔΡΟΣ)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *