Νίκος Μπακόλας, Η μεγάλη πλατεία. Ιστορία των μέσων και των νέων χρόνων

Νίκος Μπακόλας, Η μεγάλη πλατεία. Ιστορία των μέσων και των νέων χρόνων

«Μα σε λίγο άφησαν τον δρόμο, ανοιγόντανε χωράφια, που και που πρασίνιζε ένα δέντρο και στο βάθος απλωνόταν ένας φράχτης με πυκνά φυλλώματα΄ το παιδάκι έτρεξε χαρούμενο, ένα ροζ που ανέμιζε στη φύση και γελούσαν οι μεγάλοι. Τέλος, σαν να βρήκαν το σημείο, στάθηκαν ο Γιάννης και ο Σταύρος και αρχίσανε να δείχνουν, να μετράνε και να κουβεντιάζουν – η γυναίκα πήρε μια ωραία ανάσα, σαν να είχε χρόνια ν΄ αναπνεύσει έτσι, που χαιρότανε την απλωσιά, τα χρήματα, από την ανατολή τα χαμηλά υψώματα, ένας κόσμος πράσινα και κίτρινα και καφετιά ταπέτα, απ΄ την άλλη μια γωνιά της θάλασσας που άστραφτε, μέχρι το μακρύ το χέρι του Καραμπουρνού, όπου τώρα βάφονταν στο μελανί κι έδειχνε τον Όλυμπο, τα χιόνια του. Ρώτησε ο Γιάννης «σου αρέσει εδώ;» και απάντησε εκείνη «μου θυμίζει την πατρίδα», τις περιπλανήσεις της στις ερημιές, όπου όλα μπλέκονταν στη μνήμη κι ομορφαίνανε παράξενα’ πάλι έπιασαν μετρούσαν με το Σταύρο, «είναι δέκα στρέμματα» του είπε κείνος και ο Γιάννης συγκατάνεψε με το κεφάλι».

Νίκος Μπακόλας, Η μεγάλη πλατεία. Ιστορία των μέσων και των νέων χρόνων

Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, Αθήνα 1987, έκδοση τέταρτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *